ملودي و پست هايي كه بر دلمان ماند !

يا حرف هاي ناگفته ترم 4 !

ترم چهار هم با همه خوبي ها و بدي هاش تموم شد و رفت! و ما باز هم دوباره تصميم گرفته ايم كه از اول ترم بعد مثل آدم شروع كنيم به درس خواندن! اگر خدا بخواهد! و به هم قول داديم كه اگر هم بنا بود باز هم تنبلي كنيم همديگر را زده تا به مقصود نائل شويم!

 ترم 4 گذشت و ما مانديم و خاطرات به جاي مانده از آن و يه دنيا افسوس براي درس هايي كه مي توانستيم بخوانيم و كوتاهي كرديم . ما مانديم و نفرين براي استاداني كه به نا حق و  واقعا به ناحق نمره دادند ... ما مانديم و دعاي خير براي طباطبايي ... ما مانديم و ما!

اما وقت نشد همه حرف ها رو بزنيم

 واسه همين من اين پست رو ميگذارم كه جاي خالي خاطرات اين ترم رو پر كنم!

اما! اوايل ترم كه از درس خبري نبود همه جا خوش و خرم و گل و گلاب بود!

همه چيز خوب به نظر مي رسيد ...(البته فقط به نظر ميرسيد!) ببينيد؟

 عكس شماره 1:  دور نماي دانشكده فني و مهندسي 

                        

 عكس شماره 2 و 3 و 4 و 5 :  اينور و اونور خوابگاه در ظهر و در غروب و نماي آلاچيق ها در حياط خوابگاه

        

 

            

گذشت و گذشت ... هوا كم كم گرم تر ميشد! و بازار اتوبوس هاي كولر دار داغ! و براي اثبات كولرشان كنار كولر بالاي سر هر كس بيلبيلك ميگذاشتند!! و آدم را ياد جشن هاي دهه فجر مدرسه مي انداخت بسي!

 عكس شماره 6 : بيبيلك هاي آويزان تكانخور!

                     

من و فات رفتيم نمايشگاه كتاب و اونجا بود كه متوجه شديم كلاغ ها هيچ وقت دست از سر كچل ما بر نمي دارند چرا؟ چون:

عكس شماره 7: نمايشكاه كتاب

                                      

يك روز در ترمينال گرمسار در راه برگشت به خونه بوديم با عاتف! (عاطفه) و هاني و دوقلو ها! من براي خودم و فات چيپس خريده بودم . يهو عاتف از دور اومد گفت آخ جون چيپس! منم سريع چيپس ها رو گرفتم پشتم و گفتم : مال خودمونه! (البته بعدا بهشون تعارف كرديما) ! بعدش نشستيم تو اتوبوس و هاني كه پشت سر ما بود گوشيش (گوشي مرحومش) افتاد پايين و به من گفت بيا سر هندفيري رو بگير ماهي گيري كن گوشيمو بده. منم ماهي گيري كردم و گفتم نه ماهيش به درد نميخوره بعد انداختمش تو آشغالي !

البته من سابقه ام در زمينه چيپس خرابه! مخصوصا دفعه ايي كه من در يه فرصت خوب! چيپس پياز و جعفري خودم رو با چيپس فلفلي فات قاطي كردم! در حالي كه فكر ميكردم دارم محبت ميكنم كه فات هم از چيپس من بخوره اما فات پياز و جعفري دوست نداشت!

 عكس شماره 8 :  سابقه خرابم در زمينه چيپس قاطي كردن بدون توجه به سليقه طرف مقابل!

                              

عكس شماره 9 : ماهي گيري كردنم!

                                

زمان ميگذشت و ما سر كلاس ها حاضر ميشديم! انواع كلاس ها! كلاس پايكن! كلاسي بود كه اويل ترم درش خيلي جالب بود چون از قالب خود در كوچيكتر بود و وقتي در رو مي بستي بازم باز مي موند! و سر كلاس خنگايي مثل "اكي" پيدا ميشدن كه به گاما بگن امگا! و من بلند بلند بهش بخندم و آخرشم جلوي همه "منصو ري"  رو سكه يه پول كنم چونكه حرف دهنش رو نفهميده بود!  و كلاس هاي مثل كلاس كلاه قرمزي و كلاس جليلي با اون دندون هاي روكش كرده مزخرفش و اون چشم هرز بين اش! كه به ما ميگفت مواظب نگاهاتون باشين بعد خودش تا كمر خم ميشد كه ببينه اون دختره ته كلاس دستش توي كيفشه داره sms  بازي ميكنه! يا نه!

عكس شماره 10 : كلاس جليلي

                           

عكس شماره 11 : استاد پايكن سر كلاس (در حالي كه پسراي كلاس خيلي زر ميزدن )

                      

 عكس شماره 12 : در كلاس !

                      

توي همين گير و دار بود كه نبات مانتوش پاره شد و بعد از كلي ناراحتي چون مانتوشو دوست داشت اون مانتو رو با قيچي كوچولوي من بريد و به بلوز تبديل كرد!

 عكس شماره 13 : نبات در حال بريدن تيكه ايي از قلبش !!

                                       

و گاهي اوقات هم عاتف مي اومد خوابگاه و ما رو ميخندوند و برنامه ريزي هايي كه واسه عروسي سعيده ميكرد كلي ما رو شاد ميكرد! البته كاراي ديگه ايي هم ميكرد كه ما رو شاد كرد مثلا وقتي كه از تاسيسات اومدن شيشه اتاقمون رو عوض كنن (البته كي گفته كه ما شكونده بوديم؟ كار باد بود!‌) عاتف تنبلي كرد و از تختش نيومد پايين و همون بالا چادر فات رو سرش كرد!

عكس شماره 14 : عاتف ما را مي خنداند!

                       

 و امتحانات نزديك شد  ! من و نبات به جاي درس خوندن با خاك ژله ايي ها بازي ميكرديم! و درس ميخوانديم و ميخوانديم تا آخرش به جايي رسيد كه من احساس كردم 5/5 چه نمره بدي ميتواند باشد ! و اگر 5/5 شويم چه خاكي به سرمان بريزيم!

 عكس شماره 15 : خاك ژله ايي در دستان نبات

                           

عكس شماره 16 : صفحه ايي از جزوه مدار منطقي ملودي

                           

عكس شماره 17 :   5/5‌  ؟!

                                

 توي امتحانات گاهي از بيرون غذا ميگرفتيم كه بعضي مواقع واقعا بد بود! مثل ساندويچ كوكتل عاتف! بدبختي ها زياد بود! و بد شانسي ها بيشتر شده بود مثلا نه در اتاق خوب بسته ميشد كه باعث شد مارمولك بياد توي اتاق  و من (ملودي) چون تنها هم بودم بدبخت شدم و روزگارم سياه شد تا خانوم كنشل اومد و اونو كشت! و نه در تراسمون! كه با استفاده از بند كمر مانتو كه لازمش نداشتيم در تراس رو به زور بند كردم به صندلي دزديده شده ام از سالن مطالعه!  و البته كاراي شاخدار ديگه ايي هم كرديم! مثلا من از درس خوندن زياد آلزايمر گرفتم! و گوشيمو توي يخچال جا گذاشتم! و بعد كه دوباره اومدم آب بخورم ديدم گوشي يخ شده كه نبات اين صحنه رو ثبت كرد!

عكس شماره 18 : ساندويچ عاتف

                               

عكس شماره 19:  شاهكار مهندسي من!

                      

عكس شماره 20 : ملودي آلزايمر ميگيرد!

                           

بعدش همه رفتيم خونه بين امتحانا  و دوباره برگشتيم! وقتي برگشتيم عاتف امتحاناش تموم شده بود و رفته بود واسه همين وسيله هاشو جمع كرده بود ! نبات 1 روز بعد ما اومد !  رختخواب جمع شده عاتف وسط اتاق بود! ميخواستيم شام بخوريم من و فات بوديم كه يهو فات گفت :  اه نميشد اين جنازه اينجا نبود؟! كه دوتايي جنازه رو بلند كرديم گذاشتيم روي تخت عاتف . بعدشم با هم شام خورديم و گيلاس! اونم گيلاسايي كه فات از خونه آورده بود! عجب گيلاسايي! بعد من هنر نمايي كردم و چون كلاغ عنصر مهمي توي زندگي ماست من با دستمال كاغذي يك كلاغ ساختم! ... نبات اومد و درس خونديم و رفتيم كه رفتيم!

البته من چون با سعيد ميخواستم برگردم فقط وسيله هاي خودمو جمع كردم  و جمع كردن وسايل اتاق و كمد به عهده فات و نبات افتاد كه همينجا ازشون معذرت خواهي مي كنم كه نتونستم كمك كنم و مجبور شدم برم و تشكر ميكنم به خاطر همه چيز

عكس شماره 21 : جنازه!

                     

عكس شماره 22 :  گيلاس چاق در دستان ملودي

                  

عكس شماره 23 : هنر نمايي يك مهندس نصفه و نيمه در باب كلاغ

                             

عكس شماره 24 : آخرين عكس اخذ شده در روز 9 ام تير از كوچه خوابگاه در حال رفتن سر جلسه امتحان!

               

عکس آخر کارت تبریک تولد نبات از طرف فات در دستانش:

                                

 *البته بنا به اينكه "هاني" قول داده ما رو به يه رستوران مجلل دعوت كنه از گذاشتن عكس شناسنامه اش خودداري ميكنم!!

 

                                                      اين بود قسمتي از آنچه ناگفته مانده بود

                                                                                           امضاء : ملودي!

 

نبات؟

 یادته یه روز توی دانشگاه تو آلاچیق منتظر باقری راد نشسته بودیم که بیاد و  من باهاش برم تهران و تو میخواستی بعدش بری خوابگاه؟ اما به خاطر من موندی دانشگاه و فات ۲ساعت قبل رفته بود تهران؟ بعد من و تو ساندویچ گرفتیم و توی آلاچیق نشستیم و داشتیم ساندویچ میخوردیم ؟ بعد ۱ گربه دیدیم که حامله بود؟ و کالباس های ساندویچمونو در آوردیم انداختیم واسه گربه ؟ بعدش دو تا پسر اومدن که دوستِ ۲ تا دخترا بودن که اونطرف تر نشسته بودن؟ بعد پسرا  یکیشون قیافش یه شکلی بود!!؟ یادته کودومو میگم؟

دیشب توی رختخواب یادش افتادم یه ساعت داشتم میخندیدم  

الانم مردم از خنده!

 

         دختر ماه خرچنگ ، پري اشك و لبخند
                             آيينه ي پرستش ، قداست يه سوگند

         نقاشي قشنگه ، دستاي آفرينش
                      واي كه چه چيزي چيده ! دستاي خوشه چينش

          تو باغ سبز چشمات ، شعله جوونه كرده
                             خورشيد تن طلايي ، پيش تو سيب زرده

       آدمكاي برفي ، مي ترسن از نگاهت
                         ستاره ها مي سوزن ، تو چشماي سياهت

         تو اومدي و بازم ، جاده تو رُ قدم زد
                                    لالايي قدمهات ، خواب گل بهم زد

   شاخه نبات عالم

          شیرین تر از خیالم

         با  عشق بهت میگم من

                               " تولدت مبارک  "        

                                                            از طرف ملودی

         

 

    این هم شعر بسیار زیبایی که فات خودش به مناسبت تولد نبات و فقط و فقط برای او سروده که  با عشق تقدیمش می کند:

 یه دنیا اطلسی و یه آسمون ستاره

                                                 می خوان بگن خدا هم انگاری بی قراره

 خدا کنه همیشه بمونه لحظه هامون

                                                  بیاد یه روزی یادت صدای خنده هامون

 شاید همین ترانه تموم حرف ما شه

                                                   لبای بستمون باز دوباره بی صدا شه

 دنیا با زیبایی هاش مال تو و نگاهت

                                                     الهی غم نشینه روی صورت ماهت

 تا دنیا دنیای ماست امروزُ جشن می گیریم

                                                  میگیم که با نبودت کم میاریم  میمیریم

 اینا همش بهونه است تو این اتاق کوچک

                                                        که از ته دل بگیم تولدت مبارک

                                                                                                  از طرف فات

 

                                     

 

این خط کش که صاحبش ملودی می باشد در زمان امتحانات (جهت تَـــقـَــلْ  ! ) به قیمت شبی ۳۰۰ هزار تومان اجاره داده می شود   

               <<       >>

با تشکر روابط عمومی ملودی و دوستان

 

 

ملودی توصیف گر میشود!

طبق معمول من باید آپ کنم و بقیه دوستان بخوانند و لذت ببرند!  

از آنجایی که کامپیوتر های خوابگاه از تعجب دهانشان از طبقه سوم به  موتور خونه رسیده و به اینترنت پر سرعت مجهز گردیده اند! بنده که تصمیم گرفته بودم فرجه  ها به خوابگاه نقل مکان کرده تا بهتر درس بخوانم! (دقت کردین که ؟! )  الان تصمیم نموده این کار بکنم! (ادبیات نو)

توضیح میدهم بعضی اشخاص و بعضی افراد را!

۱/ فات با "ط" (بخوانید ت دسته دار! ) : خانوم! /ماه! / یک دختر معتقد / به دلیل سنش که از ما بزرگ تر هستند باید احترامشان را داشت (البته نه اونقدری که خودش فکر میکنه از ما بزرگه . همیشه میگه: زمان ما ... شما یادتونه؟ - این در حالیست که اختلاف سنی مان در حد عدس می باشد!)/ اوصلا از چیزی ناراحت نمیشود اگر مواظب دهانت باشی  / فوق العاده دل رحم / علاقه مند به طالبی/ مهربان در حد تیم ملی/  بیخواب (مانند من) / اصول گرا / لاغر

۲/فات (نبات) (بخوانید نبات یا فات با ت دو نقطه): کمی تپل / فوق العاده حساس / دوست داشتنی / داری اشک تمساح که دل هر بیرحمی را به درد میآورد / کم تحمل / فوق العاده دل رحم / مهربان / خنده رو (مخصوصا اگر با من بیافتد ) /  رعنا /شدیدا نگران نفرین کفترهایی که از کانال کولر بیرون کردیم /  علاقه مند به کیک سیاه و نسکافه (در زمان قدیم) / علاقه مند به آدم های قد بلند مثل خودش / دل نازک / علاقه مند به جارو کردن اتاق (شاید از روی ناچاری)

۳/ ملودی (بخوانید : ماری یا مار یا ماریه ) : دختری تپل / سفید / دارای ۴متر و نیم زبان در همه موارد (گاهی اوقات به شدت تند می شود ) / دل رحم / مهربان / شوخ طبع / علاقه مند به غذا درست کردن / دوست دار بستنی / وبلاگ گرد فضول / کمی تا قسمتی جسور / طرفدار رسیدن حق به حقدار / گاهی اوقات یک کلاغ به تمام معنا / اکثر مواقع تنبل / بی خواب /  درس نخوان!!

 

کلاغ : آدمی که خدا هم او را آدم حساب نمی آورد - شخصی حقیر دارای شخصیت  حال به هم زن- کسی که وقتی میبینی  حالت به هم میخورد - در بعضی موارد وقتی که کسی تو را ضایع کند تو می توانی به بگویی ای کلاغ!

کرکس : یک درجه از کلاغ شدیدتر

کفتار : یک درجه از کرکس شدید تر!!

سسیدن : پشیمان کردن طرف - ضایع کردن و شخصیت  کسی را به باد هوا گرفتن

سس خوردن : غلط کردن - شدیدا پشیمان شدن

و ....

تا همین جا کافیست !

 من ... فات ... نبات

اومدن / بغل / سالاد ماکارونی / سیاست / جوجو / شب زنده دار / اس / سایت دانشگاه / کلاغ ها /مایی که به گـ ــودرزی / گــ ـــودرزیی که به ما / غذای سلف / دانلود آهنگ / فوق العاده / کلاه قرمزی / خالی کردن عقده ۴ ترم / سبُکی / سبُکی / سبُکی .../ بدبختی / امتحانات پشت هم / سرفه / مرگ! /سبز / سفید / بی رنگ / نون شب؟ یا اعتقادات / پایکن / دندون نداشته / کراکِس / کفتارونَ / کلاغتانِ / اَه ه ه ه! / کارت امتحانات / دل درد سر صبحی / اتمام کلاس/ دندان های روکش شده / رهایی از ریخت نحس / آخیش! / بستنی میوه ایی / سیری یا نه؟ مسئله این است! / گرما / موی چرب / هِد / کباب بر دل مانده / سلف / نون و ماست / ساندیس انگور / ریواس لهیده / یخچال!؟ / بو؟!/ شیشه تراس و عنایت کلاغ ها /فوق العاده بی فایده / لو رفتن پایـ ـ ـکن / عاتفِ آب دزدک/ هماهنگ نبودن امتحانات / اخم من / اُمگا! / منی که به م ... / ماتیز آلبالویی / اتوبوس / چی توز خلالی / ترافیک / تانکر چپه شده / تصادف ... / ترمینال جنوب / مترو ... خونه ... آرامش... خونه...

 

 

 

 سلام

ملودی دوباره با دست پر اومده!

از  سوسیدن های کامپیوتر خوابگاه به ما و تمرین های مدار  منطقی مون و خانوم حراستیه اَنـ ـتر (با عرض پوزش کلمه بهتری در خصوص توضیح ایشان یافت نشد! ) که اسم مارو (من و نبات ) واسه جایزه دادن به دخمل با عفافا ننوشت که به قول نبات آدم چیز بشه اما  این زنیکه آدمو تایید نکنه! آخه یکی نیست بگه تو که خودت مادر همه کرکس های عالمی چطور به خودت اجازه میدی فقط واسه اینکه ما موهامون بیرونه یا مانتومون جنسش ریونه اسم مارو ننویسی؟!  (البته اینو اضافه میکنم فات در کمال وقار آنچنان سوسیدنی به این زنک کرد که تا حالا کسی نکرده بود . فات خانوم گل گلاب ما محجبه هستند (البته من و نبات هم گاهی اوقات میشیم-اما نه همیشه) بعد این زنک بهش گفت شما چرا اسمتو نمی نویسی؟ فات هم گفت : دوس ندارم!  <<کسی که به اون >>

خلاصه بعدشم کلی بهش احساس خوب دست داد که بخاطر جایزه گرفتن محجبه نیست و جایزشون بخوره تو فرق سرشون و  من و نبات  هم بسی به داشتن این دوست پاکدامن بالیدیم!

چند تا عکس سوژه و با حال هم گرفتم از این قرار :

 

                     

تلاش استاد زبـــیـ ری ( مدار ۲ ) برای باز کردن پنجره های پرچ شده کلاس!

سمت چپ : استاد   /   سمت راست - پشت پرده : کلاغ

                              

 

   قبل از کلاس مدار منطقی نبات روی پنجره کلاس نشست ( در حالی که ما طبقه سوم بودیم و پنجره باز بود ! ) و در پی اون من نیز به او اضافه شده و در پی آزار و اذیت مردم از بالا -همان طبقه سوم- اسم های دختر هایی که به ذهنم میرسید بیان می نمودم تا بالاخره یک شخص از پایین برگردد و بالا را بنگرد!  : نمای پشت ساختمان فنی و مهندسی!

                            

 

 و سر انجام شنبه و کلاس مدار۱ ( گــــ ودرزی ) :

 عکس ۱: در کمال زیبایی و حرفه ای بودن زاویه ایی از جزوه های به ترتیب من و نبات و فات . و پای استاد!

 عکس ۲ : جزوه من و شماتیک استاد!

 

                      << عکس ۱ >>                                             << عکس ۲ >>

         

 

 و سر انجام چیز هایی که جانمان را به لبمان رسانده! و ما را به سُوس خوردن انداخته و طوری به ما سُسیدند که کس نسُوسیده باشد!

 

                           

<< کفترانی که وارد کانال کولر ما می شدند و در نهایت اِهم اِهم بودن  و با خیال آسوده در آن مکان  ...گیری می نمودند ! >>

 ما نیز به میمنت این پرندگان خجسته و البته از سر و صدایشان ( که بیشتر شبیه وق وق بود تا چیز دیگر ) با خواب بعدازظهر هایمان وداع کرده و صبح ساعت ۵ بیدار میشدیم. یعنی بیدارمان میکردند تا برایشان دست بزنیم!

                                                   

                                                این بود ملودی نامه این هفته